10.24.2017

Κτήμα Κυρ-Γιάννη


Υπάρχουν κάποια πράγματα που αγαπάμε και εκτιμούμε για πάντα. Εμπειρίες, γεύσεις,  εικόνες και μυρωδιές που θεωρούμε δικαιωματικά δικές μας, χωρίς να μας ανήκουν, απλά επειδή τις λατρεύουμε. Μάθαμε να τις αγαπάμε από παιδιά σχεδόν και μαας είναι αδύνατο να σταματήσουμε όσο και να μεγαλώνουμε. 


Κάπως έτσι μόνο μπορώ να περιγράψω την αγάπη μου για τα κρασιά του κτήματος κυρ - Γιάννη, και ειδικά των κόκκινων. Ήταν λοιπόν μία μεγάλη χαρά η οικογενειακή μας επίσκεψη στο κτήμα τον περασμένο Σεπτέμβριο, η ξενάγηση στους χώρους και στις καινούριες εγκαταστάσεις. Και φυσικά με αποκορύφωμα τις γευστικές δοκιμές στον χώρο του δοκιμαστηρίου. 
Αυτό πάντως που με χαροποίησε ακόμη πιο πολύ είναι το ενδιαφέρον που έδειξαν τα παιδιά μου (δημοτικού), και οι αμέτρητες ερωτήσεις τους για το κτήμα και την οινοποίηση, ο θαυμασμός τους για την παλαίωση και το πλήθος των βαρελιών, ακόμη και το θάρρος να βουτήξουν τις γλωσσίτσες τους στο ρωμαλέο ξινόμαυρο! 

Είναι η αγάπη για το καλό κρασί, μία ιστορία που αξίζει να μεταδόσουμε και να κληροδοτήσουμε στην νέα γενιά.  Και αν εμείς είμασταν αρκετά τυχεροί ώστε να παρακολουθήσουμε την άνοδο της ποιότητας του ελληνικού κρασιού, την δημιουργία μικρότερων κτημάτων, την ραγδαία εξέλιξη των οινοποιήσεων, τους επόμενους οινολάτρεις τους ζηλεύω! Θα τα θεωρούν όλα αυτά δεδομένα και θα προχωρήσουν ακόμα πιο πολύ. Μήπως ήρθε η ώρα να ασχοληθούμε με την οινική παιδεία;


No comments: