Πιάτα...ΟΧΙ άλλο κάρβουνο!


Κατά καιρούς τα menu των εστιατορίων παρουσιάζουν τόσες ομοιότητες που ο άμοιρος πελάτης είναι υποχρεωμένος να ξανακοιτάξει την πινακίδα για να βεβαιωθεί για το που ακριβώς βρίσκεται. Είναι περίεργο, αλλά ξαφνικά όλοι μαζί οι σεφ αποφασίζουν να εντάξουν ένα πιάτο, το οποίο σερβίρεται για τρία, τέσσερα χρόνια σε υπερθετικό βαθμό, σε σημείο ο πελάτης πια να αηδιάσει, να μπουχτίσει και να αναφωνήσει γεμάτος απόγνωση "Όχι άλλο κάρβουνο!" ωσάν δεύτερος Κούρκουλος. Τότε αυτόματα, το πιάτο αυτό εξορίζεται διαπαντώς, και σε όλες, ακόμη και τις πιο πετυχημένες του, εκδοχές από τους καταλόγους...και πάμε για άλλα. Ο κύκλος συνεχίζεται! Γι αυτό και τα εστιατόρια που ακολουθούν μια άλλη τακτική, έχουν δική τους και μοναδική ταυτότητα, και αρνούνται να μπουν στο τρυπάκι του μπούγιου, θα είναι πάντα πιο γεμάτα και θα κάνουν την διαφορά. Κάπου διάβασα μια φράση, μάλλον κάποιου διαφημιστή, που είπε ότι είναι καλύτερο να είσαι διαφορετικός παρά καλύτερος, και αυτό ισχύει σε μεγάλο ποσοστό. Και τώρα τα πιάτα, που στην κυριολεξία έχουμε φάει με το κουτάλι τα τελευταία χρόνια:
Σαλάτα ρόκα, συνήθως με λιαστή ντομάτα, τριμμένη παρμεζάνα, λάδι και μπαλσάμικο. Υπάρχει σε όλες τις κάρτες, εδώ και περίπου μια εφταετία, κάνοντας τους χωρικούς που τόσα χρόνια την δίνανε μόνο στα γαϊδουράκια τους, να αναρωτιούνται για το τι έχει συμβεί.
Ψητά λαχανικά, συνοδευόμενα από κατίκι. Μελιτζάνες, κολοκύθια, πιπεριές και στα μεγάλα γλέντια μανιτάρια αραδιασμένα σε μια πιατέλα με το κατίκι στη μέση. Όλα στο ίδιο σχήμα και με την ίδια γεύση. Έτσι , για να μην ξεφεύγουμε.
Φέτα με μέλι και σουσάμι. Μας κάνει εθνικά υπερήφανους, αφού το νούμερο ένα ΠΟΠ προιόν μας μπορεί να κάνει και άλλα πράγματα, εκτός του να κάθεται άγαρμπα πάνω σε μία χωριάτικη. Άσε που νιώθουμε λίγο και σαν να ανακαλύψαμε την Αμερική και έτσι πρέπει να το δοκιμάσουν όλοι ανεξαιρέτως οι τουρίστες που θα μας επισκεφτούν.
Λαχανικά ατμού, μόνα ή με ρύζι, για γαρνιτούρα. Έλεος, βρείτε κάτι άλλο! Μπιφτέκια, φιλετάκια, μπριζολάκια, και ότι άλλο βάζει ο νους μας συνοδεύονται μοναδικά από την εθνική μας γαρνιτούρα, σε συνήθως κακομοιριασμένη ποσότητα.
Α λα κρεμ. Όλα με κρέμα. Κατά προτίμηση πολύ, για να βλέπει και ο πελάτης τι τρώει! Μην νομίζει ότι τον κοροϊδεύουμε! Μακαρόνια, φιλετάκια, μανιτάρια κολυμπάνε αδιακρίτως σε μια λευκή παχύρρευστη θάλασσα, που καλύπτει κάθε γεύση και μυρωδιά και έσσονται όλα εις σάρκα μία.
Σίγουρα υπάρχουν και άλλα, αγαπημένα των απανταχού ελλήνικών εστιατορίων, που δεν μπορούν να αποχωριστούν με κανέναν τρόπο. Ας προσπαθήσουν όμως, θα νιώσουν μια απελευθέρωση δοκιμάζοντας νέα πράγμάτα και ίσως καταφέρουν να μας εκπλήξουν ευχάριστα.
Και επειδή είναι καλοκαίρι, και θα φάμε και στα γνωστά ημιτουριστικά μέρη (βλέπε Χαλκιδική) μία παράκληση. Βγάλτε τους καταλόγους από τις ζελατίνες, και τις φωτογραφίες από τους καταλόγους. Είναι ΧΑΛΙΑ. Και να ήθελε κάποιος να παραγείλει το συγκεκριμμένο πιάτο, με τέτοιο food styling δεν νομίζω ότι βρίσκονται τόσοι γενναίοι για να τα δοκιμάσουν!
Πάντως, προς αποφυγή παρεξηγήσεων, νομίζω ότι η κατάσταση έχει βελτιωθεί κάπως τα τελευταία χρόνια. Και σε συνδυασμό με την κρίση, προσανατολίζομαι ότι όλα είναι θέμα ταυτότητας του μαγαζιού και συγκεκριμμένης κατεύθυνσης. Αυτά αρκούν για να απροσανατολίσουν τον πελάτη και να του προσφέρουν νέους ορίζοντες.

Comments

keramidogata said…
Πολύ καλά τα λες--αν και δεν είμαι τόσο σίγουρη για τη βελτίωση των τελευταίων χρόνων. Μακάρι να έχω άδικο.

Εγώ θα συμπλήρωνα επίσης «όχι άλλο σουφλέ σοκολάτας, πανακότα, brownies και παγωτό-αφρό ξυρίσματος στην κάρτα των γλυκών».
soti said…
ήμουν έτοιμη να το συμπληρώσω! Αλλά ένεκα ότι έχω αλλεργία στα ξηροκάρπια και προσκυνώ ένα καλό σουφλέ σοκολάτας, για καθαρά ιδιοτελείς λόγους δηλαδή, το έσβησα!χιχι!!! τι να κάνω αδυναμίες είναι αυτές!
Χαχαχαχα ωραίο! Εντωμεταξύ, τα ψητά λαχανικά συνήθως συνοδεύονται και από ψητό χαλούμι...

Popular Posts