7.28.2011

Είναι αυτό καλοκαιρινό κάλεσμα;

Προχθές, στα γεννέθλια της κόρης μου, έκανα ένα μικρό αλλά κομψό νομίζω καλοκαιρινό κέρασμα. Στην επιλογή των εδεσμάτων με βοήθησε η ιταλοτραφής συνάδελφος μου Κατερίνα, και νομίζω ότι το γεύμα ήταν ότι έπρεπε. Και κυρίως δεν κουράστηκα, με αποτέλεσμα να το χαρώ και εγώ, ακόμη πιο πολύ.


Σαλάτα με μακαρονάκι κοφτό, ροδέλες ελιάς, ντοματίνια κομμένα στην μέση και φύλλα βασιλικού. Ράντισα με ελαιόλαδο, λίγο λεμόνι και ελάχιστο ξύδι.
Τυριά, προβολόνε καπνιστό, σκαρμότσα κατσικίσια, παρμεζάνα και μαστέλο.
Μοτσαρέλα μπούφαλα (άλλη γεύση!) με ψιλοκομμένα φύλλα βασιλικού και ντοματίνια και λαδάκι (ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ). Συνόδευσα με κριτσίνια, και ροζέ κρασιά (ακακίες και τέχνη αλυπίας). Φυσικά όλα σε ροζ τραπεζομάντηλο, καθώς τα αγαπημένα μας χρώματα είναι το ροζ, το φουτς και το μωβ!

Σας αποχαιρετώ και τα λέμε μετά τις 15 Αυγούστου, αφού θα έχω τελειώσει τις κρητικές μου περιηγήσεις! Καλές διακοπές!

7.27.2011

Σπιτική βυσσινάδα


Το αναψυκτικό του καλοκαιριού! Και συγχρόνως, μαζί με το υποβρύχιο, δηλαδή την βανίλια, μία από τις πιο παραδοσιακές απολαύσεις του ελληνικού θέρους. Η συγκεκριμένη είναι σπιτική φτιαγμένη από την μητέρα μου με βύσσινο, ζάχαρη, λίγο λεμόνι, βρασμένα καλά και περασμένα από σουρωτήρι. Διατηρείται πάρα πολύ καιρό και την πίνουμε παρέα με τα πιτσιρίκια μου, που δεν γνωρίζουν την γεύση της coca-cola!

7.25.2011

Κρίτσα στην Πορταριά

Έχω φάει όλα του τα πιάτα, εδώ και τρία χρόνια που επισκέπτομαι ανελλιπώς την Πορταριά, μιας και είναι ο σχεδόν αποκλειστικός τροφοδότης μας. Μιλάω για το εστιατόριο Κρίτσα, στην κεντρική πλατεία του χωριού, που δεν μας απογοήτευσε ποτέ. Τόσο με την πλούσια πηλιορήτικη κουζίνα του, όσο και με το απίστευτα γρήγορο και συνεργάσιμο προσωπικό του, που μεταξύ άλλων αποτελείται από τον Αρειανό, τον Παοκτσή και τον Αεκτσή!

Παραγγείλαμε όπως πάντα το κρασάκι μας και στρωθήκαμε στην μελέτη του καταλόγου με τις πολλές επιλογές.

Κλασσικά, ελληνική σαλάτα με ΦΟΒΕΡΗ φέτα, και μπόλικο λάδι για να βουτήξετε.

Φυσικά γαλοτύρι, το οποίο δεν το παραλείπω ποτέ. Που να το βρω άλλωστε σε αυτήν την ποιότητα στην Θεσσαλονίκη;


Και όπως πάντα και σπετζοφάι. Λουκάνικα, πιπεριές και σάλτσα φρέσκιας ντομάτας του δεν χορταίνω ποτέ! Μπορώ να το τρώω και κάθε μέρα, μαζί με το δροσερό γαλοτύρι.


Μαζί με αυτά φάγαμε και μία πλούσια μερίδα πρόβειου στην γάστρα, που σας το συστήνω ανεπιφύλακτα, και τώρα αναρωτιέμαι γιατί κάθισα τόσο λίγο φέτος στο Πήλιο.

Μας βλέπω να επιστρέφουμε οικογενειακώς μετά την Κρήτη, γιατί η δόση που πήραμε ήταν κάπως μικρή!

7.22.2011

Veranda στην Πορταριά Πηλίου

Μετά από αρκετά διόδια και ένα ταξίδι βραδινό, καταφέραμε να φτάσουμε με το σημαντικό έτερον μου ήμισυ στην Πορταριά Πηλίου, και συγκεκριμένα στο Xenia Palace της Πορταριάς.
Ήταν λίγο πριν τις 12, την ώρα των τρελών, όταν καταφέραμε να πάμε για φαγητό στο εστιατόριο του ξενοδοχείου, και τα στομάχια γουργουρίζανε! Το όνομα Veranda μόνο τυχαίο δεν είναι, αφού όποιος πάει έχει την τύχη να βλέπει τον Βόλο και τον μαγικό Παγασητικό!
Το καλωσόρισμα ήταν μια ιδιότυπη χτυπητή, που καταβροχθίσαμε σαν λύκοι, για τον προφανή λόγο!


 Ήταν από τις λίγες φορές που αποφασίσαμε να μην παραγγείλουμε σαλάτα, μιας και δεν ξέραμε ποιο ορεκτικό να πρωτοδοκιμάσουμε.
Διαλέξαμε την βιεννέζικη πατατοσαλάτα, η οποία μας έκανε να ονειρευτούμε ένα ταξίδι στην Αυστρία. Υπέροχη, δροσερή και σφηνωμένη μέσα σε μια ζεστή πατάτα, δεν μας απογοήτευσε στιγμή.

 
Ένα πιάτο που έκανε την διαφορά ήταν η τριλογία μανιταριών που αποτελούνταν από διάφορα είδη μανιταριών, μεταξύ των οποίων και άγρια, μαγειρεμένα με λιαστά σταφύλια και μπαλσάμικο. Δεν έχω ξαναδοκιμάσει τα μανιτάρια με αυτό τον τρόπο, και έχω να πω ότι μου άρεσαν πάρα πολύ! Τα συγχαρητήρια στον σεφ για την εκτέλεση, αλλά κυρίως για την έμπνευση.


Το καλύτερο μισό μου παράγγειλε γιαουρτλού το οποίο ήταν πολύ καλό, αλλά τι να το κάνεις; την παράσταση έκλεψε το δικό μου πιάτο!


Χοιρινά καπνιστά φιλετάκια ψητά! Τόσο τρυφερά! Τόσο νόστιμα! Και μια μερίδα που θα μπορούσε να καλύψει δύο άτομα! Το προτείνω ανεπιφύλακτα!


Δυστυχώς δεν είχαμε κουράγιο για γλυκό λόγω κούρασης και αρκεστήκαμε σε ένα παγωμένο Limontselo.
Το εστιατόριο παλιότερα ήταν πιο τολμηρό με πιάτα απίστευτα, για παράδειγμα, είχα δοκιμάσει προφιτερόλ με τρούφα. Για να καταφέρει όμως να πιάσει έναν μεγαλύτερο αριθμό τοπικών πελατών, έφτιαξε ένα μενού που να πλησιάζει την ελληνική κουζίνα, που δυστυχώς έχει συνδυαστεί στο μυαλό μας μόνο με σχάρα και κρέατα, αλλά αυτό είναι ένα άλλο μεγάλο θέμα! Παρόλ' αυτά διατηρεί κάποια στοιχεία ελεύθερης δημιουργικότητας και φαντασίας και αυτό το κάνει, ίσως, μοναδικό στην περιοχή.

7.21.2011

Πιάτα...ΟΧΙ άλλο κάρβουνο!


Κατά καιρούς τα menu των εστιατορίων παρουσιάζουν τόσες ομοιότητες που ο άμοιρος πελάτης είναι υποχρεωμένος να ξανακοιτάξει την πινακίδα για να βεβαιωθεί για το που ακριβώς βρίσκεται. Είναι περίεργο, αλλά ξαφνικά όλοι μαζί οι σεφ αποφασίζουν να εντάξουν ένα πιάτο, το οποίο σερβίρεται για τρία, τέσσερα χρόνια σε υπερθετικό βαθμό, σε σημείο ο πελάτης πια να αηδιάσει, να μπουχτίσει και να αναφωνήσει γεμάτος απόγνωση "Όχι άλλο κάρβουνο!" ωσάν δεύτερος Κούρκουλος. Τότε αυτόματα, το πιάτο αυτό εξορίζεται διαπαντώς, και σε όλες, ακόμη και τις πιο πετυχημένες του, εκδοχές από τους καταλόγους...και πάμε για άλλα. Ο κύκλος συνεχίζεται! Γι αυτό και τα εστιατόρια που ακολουθούν μια άλλη τακτική, έχουν δική τους και μοναδική ταυτότητα, και αρνούνται να μπουν στο τρυπάκι του μπούγιου, θα είναι πάντα πιο γεμάτα και θα κάνουν την διαφορά. Κάπου διάβασα μια φράση, μάλλον κάποιου διαφημιστή, που είπε ότι είναι καλύτερο να είσαι διαφορετικός παρά καλύτερος, και αυτό ισχύει σε μεγάλο ποσοστό. Και τώρα τα πιάτα, που στην κυριολεξία έχουμε φάει με το κουτάλι τα τελευταία χρόνια:
Σαλάτα ρόκα, συνήθως με λιαστή ντομάτα, τριμμένη παρμεζάνα, λάδι και μπαλσάμικο. Υπάρχει σε όλες τις κάρτες, εδώ και περίπου μια εφταετία, κάνοντας τους χωρικούς που τόσα χρόνια την δίνανε μόνο στα γαϊδουράκια τους, να αναρωτιούνται για το τι έχει συμβεί.
Ψητά λαχανικά, συνοδευόμενα από κατίκι. Μελιτζάνες, κολοκύθια, πιπεριές και στα μεγάλα γλέντια μανιτάρια αραδιασμένα σε μια πιατέλα με το κατίκι στη μέση. Όλα στο ίδιο σχήμα και με την ίδια γεύση. Έτσι , για να μην ξεφεύγουμε.
Φέτα με μέλι και σουσάμι. Μας κάνει εθνικά υπερήφανους, αφού το νούμερο ένα ΠΟΠ προιόν μας μπορεί να κάνει και άλλα πράγματα, εκτός του να κάθεται άγαρμπα πάνω σε μία χωριάτικη. Άσε που νιώθουμε λίγο και σαν να ανακαλύψαμε την Αμερική και έτσι πρέπει να το δοκιμάσουν όλοι ανεξαιρέτως οι τουρίστες που θα μας επισκεφτούν.
Λαχανικά ατμού, μόνα ή με ρύζι, για γαρνιτούρα. Έλεος, βρείτε κάτι άλλο! Μπιφτέκια, φιλετάκια, μπριζολάκια, και ότι άλλο βάζει ο νους μας συνοδεύονται μοναδικά από την εθνική μας γαρνιτούρα, σε συνήθως κακομοιριασμένη ποσότητα.
Α λα κρεμ. Όλα με κρέμα. Κατά προτίμηση πολύ, για να βλέπει και ο πελάτης τι τρώει! Μην νομίζει ότι τον κοροϊδεύουμε! Μακαρόνια, φιλετάκια, μανιτάρια κολυμπάνε αδιακρίτως σε μια λευκή παχύρρευστη θάλασσα, που καλύπτει κάθε γεύση και μυρωδιά και έσσονται όλα εις σάρκα μία.
Σίγουρα υπάρχουν και άλλα, αγαπημένα των απανταχού ελλήνικών εστιατορίων, που δεν μπορούν να αποχωριστούν με κανέναν τρόπο. Ας προσπαθήσουν όμως, θα νιώσουν μια απελευθέρωση δοκιμάζοντας νέα πράγμάτα και ίσως καταφέρουν να μας εκπλήξουν ευχάριστα.
Και επειδή είναι καλοκαίρι, και θα φάμε και στα γνωστά ημιτουριστικά μέρη (βλέπε Χαλκιδική) μία παράκληση. Βγάλτε τους καταλόγους από τις ζελατίνες, και τις φωτογραφίες από τους καταλόγους. Είναι ΧΑΛΙΑ. Και να ήθελε κάποιος να παραγείλει το συγκεκριμμένο πιάτο, με τέτοιο food styling δεν νομίζω ότι βρίσκονται τόσοι γενναίοι για να τα δοκιμάσουν!
Πάντως, προς αποφυγή παρεξηγήσεων, νομίζω ότι η κατάσταση έχει βελτιωθεί κάπως τα τελευταία χρόνια. Και σε συνδυασμό με την κρίση, προσανατολίζομαι ότι όλα είναι θέμα ταυτότητας του μαγαζιού και συγκεκριμμένης κατεύθυνσης. Αυτά αρκούν για να απροσανατολίσουν τον πελάτη και να του προσφέρουν νέους ορίζοντες.

7.20.2011

5 αγαπημένα του καλοκαιριού / Summer's top 5

1. Κολοκυθάκια μαγειρεμένα με όλους τους δυνατούς τρόπους. Γεμιστά, τηγανητά, ψητά  με balsamico και γιαούρτι.
2. Ντομάτα παντού. Σε σαλάτες και σάλτσες εξίσου!
3. Blink γιατί κάθε μέρα το καλοκαίρι είναι γιορτή και ζεστή, άρα το θέλει το αφρώδες.
4. Θάλασσα για πάντα σε Αιγαίο και Ιόνιο.
5. Καπέλο, μαγιό, λιωμένο παγωτό...

1. Zucchini cooked in every possible way. Stuffed, fried or roasted with balsamic and yogurt.
2. Tomatoes everywhere. In salads as well as sauces.
3. Blink, because everyday in summer is a hot celebration, and thus needs a bubble wine.
4. Sea forever in the Aegean or the Ionian
5. Hat, tan and melted ice cream

7.15.2011

Arbutus Λονδίνο

Έχοντας επισκεφθεί το εστιατόριο τον προηγούμενο Νοέμβριο, δηλώνω με κάθε ειλικρίνεια ότι αυτό δεν είναι απλά το πιο mouthwatering newsletter που έχω λάβει, αλλά μια ξεκάθαρη πρόσκληση - πειρασμός στον οποίο ανυπομονώ να παραδοθώ με την πρώτη ευκαιρία! ENJOY...





July 13, 2011
Arbutus Restaurant Group

Arbutus Restaurant Group
Welcome to the Arbutus Group Summer Newsletter
As we are moving further into the summer months with the promise or hope of soaring temperatures, why not try Anthony’s recipe for chilled Gazpacho. We've also put together a great offer for you and your friends and family to enjoy this July.
Chilled plum tomato gazpacho, Andalusian style
Arbutus Restaurant Group
This soup is so easy to make. I peel the peppers for the garnish with a potato peeler to make them more digestible, or you can even roast them and peel them, or use more piquillo peppers. Piquillo peppers are small tangy peppers from Navarre in northern Spain. They are roasted in open fires then peeled by hand and packed in their own tasty juices.

THE RECIPE
Blend the tomato, piquillo peppers with their juices, cucumber, celery, vinegar, Worcestershire sauce, oil and bread together with Tabasco and salt to taste, until smooth and creamy. Pass through a fine sieve until the consistency of double cream. If you like, you can repeat the sieving several times for a very refined soup. Adjust the seasoning with more vinegar, Tabasco and sauce if necessary. Chill.
Make the crôutons by toasting the slices of bread, then drizzling them with olive oil afterwards and cutting them into 5mm cubes.
When the soup is well chilled, serve scattered with the garnishes and crôutons. A refreshing glass of Albariño, Condes de Albarei, Galicia makes a perfect accompaniment, also available in our three restaurants.
FOR THE GAZPACHO
1.5kg plum tomatoes
400g tin or bottle of piquillo peppers
1 cucumber
1 celery stalk
4 tbsp red wine vinegar
4 tbsp Worcestershire sauce
200ml good-quality extra-virgin olive oil
2 slices of bread
Few splashes of Tabasco sauce
Salt
FOR THE CRÔUTONS
2 thick slices of white bread
Olive oil for drizzling
FOR THE GARNISH
1 red pepper, deseeded and diced
1 yellow pepper, deseeded and diced
¼ cucumber, peeled and diced
1 small red onion, diced
1 small bunch of mint, leaves torn
1 small bunch of basil, leaves torn
Olive oil

7.12.2011

Συγγνώμη...αλλά είναι καλοκαίρι

Οι μέρες ζεστές...η διάθεση κάπως χαλαρή... τα παιδιά θέλουν θάλασσα... και έτσι πιστεύω θα με συγχωρήσετε αν το καλοκαίρι έχει λιγότερες αναρτήσεις...


Ε και εσείς κάντε κανένα μπάνιο! Οι μέρες αυτές είναι αφιερωμένες στο μπλε της θάλασσας και του ουρανού!

7.10.2011

Ergon... από την guest οινολόγο Κική Παναγιώτου

Τα κείμενα και οι φωτογραφίες ανήκουν, κατ' εξαίρεση, στην Κική Παναγιώτου, που είχε  την καλή διάθεση να μας τα στείλει. Την ευχαριστούμε πολύ!


Όταν επιστρέφεις από τη θάλασσα κουβαλάς αλμύρα, δροσιά, μπρατσάκια, πολλές πετσέτες, γυαλιά που δεν τα βγάζεις με τίποτα, πόδια που βουτήχτηκαν στη ζεστή άμμο και χέρια που εξασκήθηκαν στη συνάντηση πιρουνιού και μαχαιριού. Στην περίπτωση της ERGON, Παντοπωλείο Μεζεδοπωλείο στη Μαρίνα της Σάνη, συνάντηση κορυφής μεζέ και καλά κρυμμένων συστατικών που συνέχεια απορούσα τι μπορεί να είναι. Ένας χώρος που προσφέρει επιλεγμένα ελληνικά προϊόντα ενώ παράλληλα λειτουργεί και ως κλασσικό ελληνικό μεζεδοπωλείο, προσφέροντας ένα μενού με γεύση Ελλάδας με την υπογραφή του σεφ Δημήτρη Σκαρμούτσου.
Ξεκινήσαμε με το συνδυασμό γραβιέρα σαγανάκι με χαρουπάλευρο βρώμη, παραρούνα και το πεντανόστιμο τελείωμα με καραμελωμένο συκαλάκι. Αυγά μελάτα και πατάτες με στάκα και μια απολαυστική ψιλοκομμένη ντοματοσαλάτα με μυρωδικά ρόκα και φέτα. Η μεγάλη έκπληξη όμως ήταν το ντοματόρυζο. Προσωπικά πίστευα πως με το ρύζι έχουμε μία σχέση πάθους και μίσους. Έκανα λάθος! Ήταν τόσο καλά χυλωμένο, με τις πιπεριές του, τα ψιλοκομμένα λαχανικά του που με δυσκολία αναγνώριζες τα συστατικά και κάτι ιδιαίτερο που θα το βρω που θα μου πάει…

Η αποκάλυψη ήταν η ποικιλία αλειμμάτων και ψαρομεζέδων. Καπνιστό σκουμπρί, πέστροφα μαριναρισμένη, τόνος Αλοννήσου, χέλι, ταραμοσαλάτα έργον, άλειμμα σολωμού έργον, μπακαλιάρος σκορδαλιά έργον, αυγοτάραχο τρικαλινός και τα παξιμαδάκια με πασπαλισμένα με μυρωδικά. Κι όμως όλα σε ένα πιάτο. Το αυγοτάραχο έκανε τη διαφορά. Η τελευταία λιχουδίστικη μπουκιά ήταν χιώτικα στριφτάρια με μελάνι σουπιάς και τόνο Αλοννήσου. Ο τόνος έμοιαζε με λουκούμι και η μυρωδιά της δάφνης δε σε άφηνε να σταματήσεις να τσιμπάς.

Η λίστα των κρασιών είναι ακριβώς αυτό που χρειάζεται ένα μεζεδοπωλείο, παντοπωλείο και ο καλύτερος συνδυασμός για τα προιόντα της Έργον. Στα επιδόρπια μας περίμενε έκπληξη καθώς δροσιστήκαμε από τα παγωτά της εταιρείας kayak , αλλά και από αυτά του καταλόγου. Χαίρομαι πολύ το μεράκι και κόπο που κάνει αυτή η δυνατή ομάδα. Καταφέραν  να συλλέξουν και να αναδείξουν εξαιρετικής ποιότητας προϊόντα της ελληνικής γης και ταυτόχρονα να τα φορέσουν με πολλή νοστιμιά στα πιάτα μας. Εύχομαι να το καλοκαίρι να τους βρει με ακόμη πιο νόστιμη και επιτυχημένη διάθεση.