6.29.2011

Καλοκαιρινό κάλεσμα 2...

Και πάλι η βάση σε αυτό το κάλεσμα ήταν ο σολομός, αυτή τη φορά όμως καπνιστός. Πήρα 400 γραμμάρια και έφτιαξα ένα κρύο ορεκτικό με λιγότερο από 100 από αυτά, σχηματίζοντας ρολάκια, και πασπαλίζοντας τα με κάπαρη, και άνιθο. Τα στόλισα και με φέτες λεμονιού.
Ένα ακόμη ορεκτικό ήταν τα μανιτάρια. Σωταρισμένα σε ελαιόλαδο για ελάχιστη ώρα με τρεις σκλήθρες σκόρδο μαζί με αποξηραμένα που μουλιάσανε, τα απλά λευκά μανιτάρια του εμπορίου γίνανε αγνώριστα. Έσβησα με λίγο λεμόνι, αφού προηγουμένως είχα προσθέσει και το νεράκι στο οποίο είχαν μουλιάσει τα ξηρά. Όταν σταμάτησε ο βρασμός πρόσθεσα απλά το αλάτι και λίγο φρέσκο βούτυρο.
Τα κολοκυθάκια τα τηγάνισα σε δυνατή φωτιά για ελάχιστο χρόνο, αφού τα είχα τεμαχίσει σε χοντρές φέτες. Βγάζοντας τα από το τηγάνι, τα αλάτισα και τα αρωμάτισα με λίγο balsamico. Τα σερβίρισα ζεστά, δίπλα σε δροσερό κατίκι.
Για κυρίως σερβίρισα ιταλικό πρώτο, δηλαδή μακαρονάδα. Και συγκεκριμένα φαρφάλες με σολομό και μπρικ. Έκανα ενάμισι πακέτο φαρφάλες al dente. Τον σολομό, τα υπόλοιπα δηλαδή 300 και κάτι γραμμάρια που μείνανε, τον έκοψα μικρά κομματάκια και τον σωτάρισα σε φρέσκο βούτυρο. όταν άρχισε να ανοίγει το χρώμα του, του έριξα λίγο λεμόνι και όταν θεώρησα ότι έγινε έριξα βότκα κατά βούληση. Με το ζουμάκι να έχει πλέον λιγοστέψει έδεσα με μισό πακετάκι κρέμα γάλακτος, αλλά αυτό είναι προαιρετικό αφού άλλες φορές δεν την χρησιμοποιώ καθόλου. Σερβίρισα ανακατεμένα με λίγο μπρικ, που δεν είναι μόνο στολίδι αλλά προσθέτει ένα 30% τουλάχιστον στη γεύση. Για τον λόγο αυτό και υπήρχε συμπλήρωμα.

Χωρίς να είναι διαφημιστικό το άρθρο, αλλά πιο πολύ για διευκόλυνση κάποιου που θα ήθελε να επαναλάβει το τραπέζι, ενημερώνω ότι τον σολομό τον προμηθεύτηκα από το ΙΚΕΑ, όπου τα 400 γραμμάρια έχουν 8,45€, και είναι μικρής διάρκειας ζωής, ενώ το μπρικ από το makro, και έχω να παρατηρήσω ότι δεν βρίσκω σε άλλο μεγάλο supermarket κόκκινο χαβιάρι με τέτοιο μέγεθος αυγών. Οπουδήποτε αλλού έχουν τα μικρά, που όμως δεν έχουν καμία σχέση στην γεύση.

No comments: