6.29.2011

Καλοκαιρινό κάλεσμα 2...

Και πάλι η βάση σε αυτό το κάλεσμα ήταν ο σολομός, αυτή τη φορά όμως καπνιστός. Πήρα 400 γραμμάρια και έφτιαξα ένα κρύο ορεκτικό με λιγότερο από 100 από αυτά, σχηματίζοντας ρολάκια, και πασπαλίζοντας τα με κάπαρη, και άνιθο. Τα στόλισα και με φέτες λεμονιού.
Ένα ακόμη ορεκτικό ήταν τα μανιτάρια. Σωταρισμένα σε ελαιόλαδο για ελάχιστη ώρα με τρεις σκλήθρες σκόρδο μαζί με αποξηραμένα που μουλιάσανε, τα απλά λευκά μανιτάρια του εμπορίου γίνανε αγνώριστα. Έσβησα με λίγο λεμόνι, αφού προηγουμένως είχα προσθέσει και το νεράκι στο οποίο είχαν μουλιάσει τα ξηρά. Όταν σταμάτησε ο βρασμός πρόσθεσα απλά το αλάτι και λίγο φρέσκο βούτυρο.
Τα κολοκυθάκια τα τηγάνισα σε δυνατή φωτιά για ελάχιστο χρόνο, αφού τα είχα τεμαχίσει σε χοντρές φέτες. Βγάζοντας τα από το τηγάνι, τα αλάτισα και τα αρωμάτισα με λίγο balsamico. Τα σερβίρισα ζεστά, δίπλα σε δροσερό κατίκι.
Για κυρίως σερβίρισα ιταλικό πρώτο, δηλαδή μακαρονάδα. Και συγκεκριμένα φαρφάλες με σολομό και μπρικ. Έκανα ενάμισι πακέτο φαρφάλες al dente. Τον σολομό, τα υπόλοιπα δηλαδή 300 και κάτι γραμμάρια που μείνανε, τον έκοψα μικρά κομματάκια και τον σωτάρισα σε φρέσκο βούτυρο. όταν άρχισε να ανοίγει το χρώμα του, του έριξα λίγο λεμόνι και όταν θεώρησα ότι έγινε έριξα βότκα κατά βούληση. Με το ζουμάκι να έχει πλέον λιγοστέψει έδεσα με μισό πακετάκι κρέμα γάλακτος, αλλά αυτό είναι προαιρετικό αφού άλλες φορές δεν την χρησιμοποιώ καθόλου. Σερβίρισα ανακατεμένα με λίγο μπρικ, που δεν είναι μόνο στολίδι αλλά προσθέτει ένα 30% τουλάχιστον στη γεύση. Για τον λόγο αυτό και υπήρχε συμπλήρωμα.

Χωρίς να είναι διαφημιστικό το άρθρο, αλλά πιο πολύ για διευκόλυνση κάποιου που θα ήθελε να επαναλάβει το τραπέζι, ενημερώνω ότι τον σολομό τον προμηθεύτηκα από το ΙΚΕΑ, όπου τα 400 γραμμάρια έχουν 8,45€, και είναι μικρής διάρκειας ζωής, ενώ το μπρικ από το makro, και έχω να παρατηρήσω ότι δεν βρίσκω σε άλλο μεγάλο supermarket κόκκινο χαβιάρι με τέτοιο μέγεθος αυγών. Οπουδήποτε αλλού έχουν τα μικρά, που όμως δεν έχουν καμία σχέση στην γεύση.

Ψωμάκια αντί...πίτσας

 Έκανα καλά καλά το ζυμάρι με αλεύρι, μαγιά, αλάτι, ζεστούτσικο νερό και μία κουταλιά ελαιόλαδο και κατόπιν τα πιτσιρίκια μου με ενημέρωσαν ότι πίτσα δεν θέλουνε.  Σκέφτηκα λοιπόν ότι το ψωμί το τρώνε σαν τρελά και η λύση δόθηκε! Ψωμάκια με ρίγανη, με κασέρι, με ντομάτα και φέτα!

Ανάρπαστα!

6.27.2011

Φασολάκια κίτρινα...

Έχετε δοκιμάσει ποτέ τα κίτρινα φασολάκια;
Είναι πιο πλατιά από τα πράσινα και όλο γλύκα, αλλά δυστυχώς δύσκολο να τα βρει κανείς. Η συνάδελφος μου η Μαριγώ όμως μου έφερε μια σακούλα από το χωριό της χθες, μαζί με κανα δυο κολοκυθάκια από τον μπαξέ της μαμάς της και δεν έχασα την ευκαιρία.
Τα καθάρισα, αν και δεν είχαν τίποτα από ίνες και τα έβαλα στην χύτρα μαζί με τα κολοκυθάκια, κρεμμύδι, μαϊντανό, αλάτι και μπόλικο λάδι. Στα δέκα λεπτά με σηκωμένη την βαλβίδα τα έσβησα, και φυσικά τα δοκίμασα, που να αντέξω! Λουκούμι!!!
Τώρα περιμένω εναγωνίως το μεσημέρι για να τα φάω!

6.26.2011

Καλοκαιρινό κάλεσμα...

Εύκολη λύση για καλοκαιρινά καλέσματα! Φέτες σολομού σε ελαφρώς λαδωμένο ταψάκι, με αλάτι, πιπέρι, λεμόνι και σπόρους κόλιανδρου! Θα σας ενθουσιάσει τόσο η γεύση όσο και η ευκολία του εδέσματος που με έβγαλε ασπροπρόσωπη σε τραπέζι πριν λίγες μέρες.
Το συνόδευσα με ρυζάκι, γαρνιρισμένο με σωταρισμένα ντοματίνια με δενδρολίβανο,
και με πατατοσαλάτα από φρέσκια βρασμένη πατάτα με φρέσκο κρεμμύδι και μαϊντανό περιχυμένη με το κλασσικό ελληνικό λαδολέμονο!

6.23.2011

Caroline Gomez

Μην μου πείτε ότι δεν λαχταράτε να φάτε ένα δροσερό μους ή ένα παγωμένο παγωτό με αυτά τα υπέροχα σερβίτσια γιατί δεν θα σας πιστέψω! Είναι φτιαγμένα από την Caroline Gomez και μαζί με τις επιφάνειες κοπής της είναι σίγουρα μέσα στην λίστα με τα must have!
H φωτογραφία είναι από http://bloesem.blogs.com

6.20.2011

Τέχνη Αλυπίας

Photobucket


Ένα υπέροχο κρασί χρυσό σε γεύση και χρώμα, με πρασινωπές ανταύγειες, ήπια εχθές και έγινε η ζέστη της μέρας πιο υποφερτή μονομιάς. Το αρωματικό Sauvignon, τέλεια εξισορροπημένο από το όξινο ασύρτικο, γέμισαν το στόμα με ένα αποφασιστικά λουλουδάτο σώμα. Ακόμα και λίγο τυράκι, καταλήγει να το μετατρέψει σε gourmeδοκατάσταση, και μετατρέπει το καθημερινό σε πλούσιο. Μου αρέσει όμως και με σολομό, αλλά και με μακαρονάδες θαλασσινές, όσο και με φρουτοσαλάτες με σαντιγί. Το χρησιμοποιώ συχνά σαν πασπαρτού, μιας και ταιριάζει με πολλά, και δύσκολα δεν θα αρέσει σε κάποιον. Εις υγείαν!

6.15.2011

destination SKG - Ρόδι και Μέλι

Σε έναν υπέροχο χώρο, διαμαντάκι, όπως τον χαρακτήρισε, και όχι άδικα, η Σμαράγδα,  πέρασα το βράδυ της προηγούμενης Τετάρτης. Ήταν η δεύτερη επίσκεψη μου, σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, και αυτό γιατί με μάγεψε ο λιτός, κομψός και απέριττος χώρος, αλλά και η ψαγμένη ελληνική κουζίνα.
Photobucket

Εκεί, ο Δημήτρης Νάσης, παρουσιάζει καθημερινά τα μικρά του θαύματα, και ικανοποιεί τους απαιτητικούς ουρανίσκους.
Την πρώτη φορά είχαμε δοκιμάσει τα εξαιρετικά κρεατικά του, και αυτήν είπαμε να τιμήσουμε τα θαλασσινά!
Photobucket

Προτιμήσαμε, όμως, την ίδια σαλάτα, στολισμένη σε όψη όσο και σε γεύση με ρόδι και παπαρουνόσπορο!

Photobucket


Ένα υπέροχο πιάτο ήταν ο ψητός γαύρος με ελαφριά sauce μουστάρδας, το οποίο θα μπορούσε να σταθεί ακόμα και μόνο του με ένα ποτήρι κρασί. Ευχαριστούμε πολύ την κοπέλα που μας σερβίριζε, που το πρότεινε. Μια γεύση οικεία και συγχρόνως ανεβασμένη!

Photobucket

Η  Σμαράγδα, επίσης, με παρότρυνε να δοκιμάσω τα χειροποίητα ραβιόλια με blue cheese, και σπανάκι, και αν και δεν μου αρέσουν οι κρέμες γάλακτος , αυτή η sauce κατάφερνε να εξισορροπεί με έναν περίεργο τρόπο την δύναμη του τυριού και τα  λιπαρά της κρέμας, δημιουργώντας ένα υπέροχο πάντρεμα.
Photobucket

Ο σολομός, πραγματικά εξαίσιος με λεπτές γεύσεις και ποτισμένος από τα αρώματα των μυρωδικών κατάφερνε να εκπλήσσει σε μια παραλλαγή που δεν τον είχα ξαναδοκιμάσει.

Photobucket

Για το τέλος, φρουτάκι, καθαρά ελληνικό γνώρισμα του μετά ψαριού δείπνου, και πολύ σοφά επιλεγμένο, αφού ξέπλυνε και τους άφησε δροσερά νοτισμένους.
Μια κουζίνα μετριόφρονη και συνάμα φιλόδοξη, γεμάτη γεύσεις αψεγάδιαστες και μοναδικές!

Το Ρόδι και Μέλι βρίσκεται στα Λαδάδικα, στην Αιγύπτου 5 (2310521952)

6.14.2011

Μανιτάρια ... μαγικά!

Photobucket

Αυτό το λαχταριστό καλάθι με τα άγρια μανιτάρια από τα Γρεβενά, την πόλη που όχι αδίκως έχει ανακηρυχθεί εδώ και δύο χρόνια η πόλη των άγριων μανιταριών, ζαχαρώναμε όλοι οι foodbloggers, από την ώρα που το είδαμε στον μπουφέ.
Το έφερε η Δήμητρα, μαζί με τουρσί αλλά και γλυκό του κουταλιού μανιτάρια. Όταν προσφέρθηκε λοιπόν να μου δώσει μερικά μου ήταν αδύνατο να αρνηθώ, αφού τον τελευταίο καιρό ακολουθώ πολύ συχνά το ρητό του αγαπημένου Oscar Wilde που έλεγε ότι μπορεί να αντισταθεί στα πάντα εκτός από τον πειρασμό. Έτσι, και εγώ παραδόθηκα στο πάθος μου για το υπέροχο αυτό δώρο της φύσης και τι να κάνω; αναγκάστηκα να τα δεχθώ.
Photobucket
Τα μαγείρεψα, απλά και όπως δεν είχα μαγειρέψει ποτέ ξανά μανιτάρια. Ελαφρώς αλευρωμένα στο τηγάνι, με λίγο ωμό φρέσκο κρεμμυδάκι και λίγο λεμόνι κατά το σερβίρισμα.
Δεν έχω λόγια! Μαγικά! Πεντανόστιμα! Μοναδικά! Θέλω και άλλα! Γρεβενά, προορισμός για τους απανταχού μανιταρόφιλους! Δήμητρα σε ευχαριστώ!

6.09.2011

Συνάντηση foodbloggers

Την Τρίτη, επιτέλους γνωριστήκαμε! Όσοι τα κατάφεραν να έρθουν, γνώρισαν τους άγνωστους φίλους και συνοδοιπόρους. Αυτούς με τους οποίους μοιράζονται την αγάπη για το νόστιμο. Ο  δύσπιστος, η cheryl, η tante kiki, τον γαργαντούα, την Ρόζα, που τελικά γνωρίζω από το σχολείο ακόμα, την αγαπημένη μου Μαρμίτα, τον Ευτύχη, την Δήμητρα, και τόσους άλλους...

Photobucket
Cheryl, tante Kiki, Δήμητρα, Ρόζα
Η Βίκυ και ο Γιώργος υπήρξαν άψογοι οικοδεσπότες, φρόντισαν για ένα ευχάριστο και χαλαρό κλίμα, όπου τα χαμόγελα περίσσευαν. Παρουσιάσαμε τους εαυτούς μας και τα blogs μας και όπως ήταν φυσικό, φάγαμε καλά. Ήταν όλα υπέροχα!
Photobucket
Ειδικά (τι να κάνουμε, αδυναμίες είναι αυτές), δεν μπορώ να μην αναφέρω τα υπέροχα μανιτάρια γλυκό και τουρσί (φώτο) που έφερε η Δήμητρα. Από αυτά τα άγρια πήρα και εγώ και θα τα μαγειρέψω σήμερα! Βέβαια, σκέφτηκα να πάρω και το βαζάκι, αλλά είχε πολύ κόσμο...
Photobucket
Δυστυχώς, έπρεπε κάποια στιγμή να φύγω και έτσι έχασα το χοιρομέρι με την μουστάρδα που έφτιαξε ο chef του exelsior, ούτε και την υπέροχη παρουσίαση της Κικής Παναγιώτου (έχω όμως το κρασί του κου Θυμιόπουλου και επιφυλάσσομαι για μια πιο ερασιτεχνική ματιά)

Photobucket
Τα υλικά του chef και το μήλο με το θερμός του Ευτύχη
Πέρασα υπέροχα!
Εις το επανιδείν, φίλοι! (και σύντομα!)

6.08.2011

Χαρίζω...γιατί γιορτάζω!!!

Σήμερα έχω γενέθλια!!!!
και χαρίζω δύο νεκρούς sommelier στα καλύτερα "χρόνια πολλά" που θα μου στείλετε στο s-strati@otenet.gr


Χρόνια μου πολλά