Γλυκό κουταλιού, όπως λέμε...Παπαγεωργίου

Το γλυκό του κουταλιού στην Βόρεια Ελλάδα και ιδιαίτερα στην Θεσσαλονίκη, έχει όνομα και το λένε Παπαγεωργίου. Μια οικογένεια, μια πορεία, μια παράδοση και μια ιστορία παράλληλη και συνώνυμη με αυτή του γλυκού, της μαρμελάδας, των λουκουμιών, της βυσσινάδας και της βανίλιας,  με όλες τις  γνωστές μυρωδιές της παιδικής μας σκανδαλιάς και τις  ξένοιαστες γεύσεις των ζεστών καλοκαιρινών μεσημεριών.
 Με ένα μαγαζί στην καρδιά του κέντρου της πόλης, στην Αγίου Μηνά, τα γνωστά στους Θεσσαλονικείς γλυκά, επιμένουν πεισματικά, σε κάθε μας επίσκεψη,  να σε γυρίζουν πίσω στον χρόνο και σε τίποτα να μην θυμίζουν την σύγχρονη επιχείρηση που είναι αυτή τη στιγμή. Η παραδοσιακή συνταγή μαζί με την έναρξη της μακράς πορείας, δόθηκε στο κοινό το 1926 από τον ιδρυτή και τεχνίτη Λάζαρο Παπαγεωργίου παππού των σημερινών ιδιοκτητών. Η ξεχωριστή ποιότητα και η αλάθητη γεύση, έδωσαν γρήγορα τα εχέγγυα στην νέα επιχείρηση να αναπτυχθεί και να αποκτήσει εν έτη 1937 δύο καταστήματα, από τα οποία και το ένα είναι αυτό που λειτουργεί μέχρι σήμερα.
Τριάντα περίπου χρόνια αργότερα, τα παιδιά του Λάζαρου Παπαγεωργίου, ο Νότης (Παναγιώτης) και ο Γιώργος, οι πιο γλυκείς Θεσσαλονικείς, κατά γενική ομολογία, με νέα όνειρα και ορμή, αλλά με την ίδια εμμονή για ποιότητα και την ίδια προσήλωση στην παραδοσιακή συνταγή, κάνουν το μεγάλο βήμα και ιδρύουν τις ιδιόκτητες εγκαταστάσεις παραγωγής στο Καλοχώρι.




Η εταιρεία σήμερα διοικείται από την τρίτη γενιά της οικογένειας που με τις κατάλληλες σπουδές τους,  κατάφερε να παντρέψει την παράδοση και την γεύση, με την σύγχρονες μεθόδους παραγωγής και ποιότητας.
Μπαίνοντας στο μαγαζί των Παπαγεωργίου, μην απορήσετε με τα μεγάλα, μπλε, παλιά καζάνια. Δεν είναι διακοσμητικά στοιχεία, όπως θα ανακαλύψετε, αν αποφασίσετε να παραγγείλετε χύμα και να μην πάρετε από τα έτοιμα βαζάκια που υπάρχουν στα ράφια. Εκεί, βρίσκονται κάθε είδους γλυκά του κουταλιού, όπως ξινούτσικο βύσσινο, κόκκινο κεράσι, νοστιμότατο (πιστέψτε το) σταφύλι, κλασσικό κάστανο,  παραδοσιακό νεραντζάκι της γιαγιάς μας, αγαπημένο περγαμόντο και απολαυστικό πορτοκάλι και μανταρίνι,  αέρινο τριαντάφυλλο,  εκλεπτυσμένο   σύκο και φράουλα, αναμενόμενο κυδώνι και ασυνήθιστο ντολμά. Όλα έτοιμα να φαγωθούν με τον συνήθη τρόπο, σκέτα με το κουταλάκι, ή για τους μερακλήδες πάνω σε στραγγιστό γιαούρτι, ή ακόμη για τους αμετανόητους γλυκατζήδες, συνοδεία σαντιγής. Αν πάλι κάποιος επιθυμεί μια μαρμελάδα, και εκεί οι επιλογές είναι ατελείωτες, φράουλα, βατόμουρο  και δαμάσκηνο για τους δύσκολους, ροδάκινο, βερίκοκο και πορτοκάλι  για τους κλασσικούς,  κεράσι, βύσσινο και κυδώνι για τους trendy, για μία πλούσια φέτα με βούτυρο ή μέσα στην αγαπημένη πάστα φλώρα και σε γαλλικές τάρτες. Ο υπάλληλος, ντυμένος με την παραδοσιακή παλιά, κλασική, λευκή μπλούζα θυμίζει μαθητευόμενο αλχημιστή, καθώς βυθίζει τις μεγάλες κουτάλες μέσα στις μαρμίτες για να εκτελέσει την παραγγελία σας. Τα τελευταία δε χρόνια υπάρχουν και οι «αποενοχοποιημένες»  μαρμελάδες, αυτές δηλαδή που περιέχουν φρουκτόζη, αντί για ζάχαρη.




Υπάρχει ακόμη το διαχρονικό λουκουμάκι του ελληνικού καφέ, αμυγδάλου ή σκέτο, με μέλι και καρύδι ή πιο εξευρωπαϊσμένο με ινδοκάρυδο στις αξέχαστες  γεύσεις του τριαντάφυλλου, της βανίλιας, του περγαμόντου ή της μαστίχας. Αν το βάλλετε και ανάμεσα σε δύο μπισκότα η γεύση απογειώνεται, όλο και κάτι παραπάνω γνώριζαν άλλωστε οι παλιοί. Μπορείτε να βρείτε ακόμη, το καλύτερο αναψυκτικό δροσιστικό του καλοκαιριού, κατάλληλο ακόμη  και για παιδιά, σε αντίθεση με αυτά που κυκλοφορούν ευρέως, τη βυσσινάδα, αλλά και το αγαπημένο της πιτσιρικαρίας της ασπρόμαυρης εποχής και των επίκαιρων, υποβρυχίου (και για τους νεώτερους, της βανίλιας).




Η βόλτα στο κέντρο της πόλης μπορεί να αποκαλύψει άπειρους γαστριμαργικούς θησαυρούς. Άλλωστε η Θεσσαλονίκη ήταν ανέκαθεν γνωστός γευστικός προορισμός. Ο συγκεκριμένος, παραμένει  εκεί χρόνια και εξακολουθεί να ικανοποιεί γενιές παιδιών, που μένουν πάντα σκανταλιάρικα παιδιά, έτοιμα να αφήσουν άδεια βαζάκια στην ανυποψίαστη νοικοκυρά!  



Comments

Popular Posts