10.12.2010

Ταπεινό βραδυνό


Αυτό είναι κάτι που έκανα μέσα σε ένα εικοσάλεπτο για τον Γ. ο οποίος πραγματικά τον τελευταίο καιρό έχει πολύ δουλειά και γυρνάει αργά το βράδυ.
Έτσι, όταν μου είπε ότι δεν έχει όρεξη για κανονικό φαγητό, αλλά ούτε και για σαντουιτσοκατάσταση (φοβερή λέξη, ε;) είπα να κάνω μία ομελέτα. Έχω καταλήξει στο συμπέρασμα, ότι με λίγη φαντασία και πολύ αγάπη στην μαγειρική, μπορείς να μετατρέψεις ένα ταπεινό γεύμα σε γαστριμαργική απόλαυση. Παραδέχομαι ότι θυμήθηκα και την κυπριακή λύση με τα υπέροχα χορτοφαγικά της πιατάκια()και είπα να τηγανίσω μερικά κομμάτια κολοκύθι. Πρόσθεσα μετά τα αυγά ανακατεμένα καλά με λίγο γάλα και αλάτι. Όταν έγινε η ομελέτα, έτριψα λίγη παρμεζάνα και φρέσκο πιπεράκι.
Στη σαλάτα, ανακάτεψα ρόκα και σγουρή, έκοψα τις τελευταίες ντομάτες της σεζόν και πάλι έτριψα λίγη παρμεζάνα. Ράντισα με το ελαιόλαδο και το μπαλσάμικο. Μμμμμ....τέλειο...κάτι λείπει... Μέχρι να έρθει ο Γ. άνοιξα και ροζέ κρύες ακακίες του Κυρ-Γιάννη, και συμπλήρωσα τα κενά! Α! όλα κι όλα, δεν ξέρω για Δήμαρχος αλλά τα κρασιά του είναι ακόμα τα Number ONE.

No comments: