9.30.2010

Μαρμελάδα ροδάκινο


Πριν λίγο καιρό ο Θ. πολύ καλός φίλος, έφερε μία τεράστια σακούλα με ροδάκινα, που όμως για κάποιο λόγο (ανεξήγητο) ήταν πολύ άγουρα, και όταν τα άφηνες, αντί να ωριμάζουν σαπίζανε.
Προφανώς σε τέτοιες καταστάσεις παίρνεις άμεσα μέτρα. Είτε ψάχνεις θείες παραθείες και ξαδέλφια για να τα μοιράσεις, είτε κάπως πρέπει να τα επεξεργαστείς, καθότι οι καιροί δύσκολοι, και έτσι και αλλιώς πάντα είχα μεγάλο πρόβλημα με το πέταγμα φαγητού.
Αποφάσισα λοιπόν να κάνω για πρώτη φορά μαρμελάδα. Και επειδή δεν μου αρέσει ιδαιτέρως η μαρμελάδα ροδάκινο, αποφάσισα εξαρχής και προτού αρχίσω, να την αλλάξω την συνταγή. Έτσι για δύο κιλά αλεσμένο φρούτο και δύο κιλά ζάχαρη, έστιψα τρία αρκετά ζουμερά λεμόνια, και τα άφησα όλα μαζί να γνωριστούν σε μία πολύ βαθιά μαρμίτα. Μετά από ένα δωδεκάωρο, άρχισα την γνωστή διαδικασία: βράζω - βγάζω αφρό - βλέπω αν έπηξε. Μόλις συνηδητοποίησα ότι οδεύουμε προς το τέλος, πρόσθεσα λεπτά τεταρτημόρια φέτας λεμονιού από δύο ακόμη λεμόνι. Γέμισα τα βάζα μέχρι πάνω, τα έκλεισα, και αμέσως τα αναποδογύρισα.
Δεν θέλω να περιαυτολογήσω, αλλά τι να κάνω που δεν μπορώ αλλιώς. Άρεσε σε όλους τόσο, έτσι ξινούτσικη που ήταν, που αρχίζω και αναρωτιέμαι γιατί δεν υπάρχει μαρμελάδα λεμόνι. Μόλις βρω την ευκαιρία θα κάνω κανα δυό βάζα.

1 comment:

maronlaw said...

και μόνο από τη φώτο θέλω να το γευθώ..