9.30.2010

Μαρμελάδα ροδάκινο


Πριν λίγο καιρό ο Θ. πολύ καλός φίλος, έφερε μία τεράστια σακούλα με ροδάκινα, που όμως για κάποιο λόγο (ανεξήγητο) ήταν πολύ άγουρα, και όταν τα άφηνες, αντί να ωριμάζουν σαπίζανε.
Προφανώς σε τέτοιες καταστάσεις παίρνεις άμεσα μέτρα. Είτε ψάχνεις θείες παραθείες και ξαδέλφια για να τα μοιράσεις, είτε κάπως πρέπει να τα επεξεργαστείς, καθότι οι καιροί δύσκολοι, και έτσι και αλλιώς πάντα είχα μεγάλο πρόβλημα με το πέταγμα φαγητού.
Αποφάσισα λοιπόν να κάνω για πρώτη φορά μαρμελάδα. Και επειδή δεν μου αρέσει ιδαιτέρως η μαρμελάδα ροδάκινο, αποφάσισα εξαρχής και προτού αρχίσω, να την αλλάξω την συνταγή. Έτσι για δύο κιλά αλεσμένο φρούτο και δύο κιλά ζάχαρη, έστιψα τρία αρκετά ζουμερά λεμόνια, και τα άφησα όλα μαζί να γνωριστούν σε μία πολύ βαθιά μαρμίτα. Μετά από ένα δωδεκάωρο, άρχισα την γνωστή διαδικασία: βράζω - βγάζω αφρό - βλέπω αν έπηξε. Μόλις συνηδητοποίησα ότι οδεύουμε προς το τέλος, πρόσθεσα λεπτά τεταρτημόρια φέτας λεμονιού από δύο ακόμη λεμόνι. Γέμισα τα βάζα μέχρι πάνω, τα έκλεισα, και αμέσως τα αναποδογύρισα.
Δεν θέλω να περιαυτολογήσω, αλλά τι να κάνω που δεν μπορώ αλλιώς. Άρεσε σε όλους τόσο, έτσι ξινούτσικη που ήταν, που αρχίζω και αναρωτιέμαι γιατί δεν υπάρχει μαρμελάδα λεμόνι. Μόλις βρω την ευκαιρία θα κάνω κανα δυό βάζα.

9.28.2010

Κολοκυθάκια με γιαούρτι


Εχθές στο γυρισμό μου από την δουλειά, σταμάτησα στο super market και με μεγάλη μου έκπληξη ανακάλυψα κάτι τέλεια μικρά και τρυφερά κολοκυθάκια, που τον τελευταίο καιρό μου αρέσει πολύ να τα κάνω τηγανητά. Μόλις τα βγάζω από το τηγάνι τα βάζω πάνω σε απορροφητικό χαρτί, τα αλατίζω και τα ψεκάζω με balsamico. Την τελευταία ο Γ. είχε την πολύ καλή ιδέα να τα συνοδέψουμε με γιαούρτι, και έτσι το πιάτο ελάφρυνε λίγο. Είπα να του κάνω ένα ορεκτικό έκπληξη σήμερα και του ετοίμασα το ίδιο, πασπαλισμένο με λίγο μαϊντανό.

9.27.2010

Ψητό στη λαδόκολλα

Είχα πολύ καιρό να το κάνω και ποτέ με αυτήν την παραλλαγή. Αλλά ευτυχώς η επίσκεψη ενός φίλου από την Γερμανία μας έδωσε την ευκαιρία να το δοκιμάσουμε. Πήρα μπουτάκια κότας και κομμάτια ελιάς μοσχαρίσιας και τα μαρινάρισα σε κόκκινο κρασί, κρεμμύδι, σκόρδο, δενδρολίβανο, λεμόνι, μουστάρδα και χοντρό πιπέρι, για τουλάχιστον 12 ώρες. Μετά τα έβαλα ανακατεμένα μέσα σε λαδόκολλα με πιπεριές, καρότα, λίγο βούτυρο, λίγο αλάτι και ένα φρέσκο κλωναράκι δενδρολίβανο Έμοιαζε κάπως έτσι:

Και μετά από τρεις ώρες στο φούρνο έγινε λουκούμι και όλα λιώνανε.
Το συνοδέψαμε με λευκή Τέχνη Αλυπίας, που αν και λευκό δεν είναι τόσο μυτερό, καθότι Sauvignon, και μπορεί να συνοδέψει κρέατα κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.

Τάρτα μήλου


Το Σάββατο που πέρασε έφτιαξα για πρώτη φορά τάρτα και αυτό χάρη στο La tartine gourmande μπλογκ. Το περίεργο είναι ότι όχι μόνο ήταν πάρα πολύ εύκολη, αλλά ήταν(κατά γενική ομολογία και όχι μόνο από μένα)και πολύ πετυχημένη. Να σκεφτεί κανείς ότι την φάγαμε μέσα σε μισή ώρα. Για συνταγή έκανα έναν συνδυασμό από το μπλογκ που προανέφερα και από το βιβλίο συνταγών του kitchenaid. Για την ζύμη χρησιμοποίησα:
200gr αλεύρι
100gr βούτυρο
λίγο αλάτι
νερό
στο αλεύρι και το αλάτι αναμιγνύω το βούτυρο που έχει έρθει σε θερμοκρασία περιβάλλοντος και αφού γίνει μπιλάκια μπιλάκια προσθέτω σιγά σιγά το νερό μέχρι η ζύμη να μπορεί να ξεκολάει από τα χέρια. Τότε την κάνω μία σφαίρα και την βάζω στο ψυγείο για τουλάχιστον μία ώρα.
Την βγάζω, φτιάχνω μία στρογγυλή επιφάνεια πάνω σε λαδόκολλα και την τοποθετώ στην φόρμα. Ό,τι περισεύει το δίνω στα παχουλά χεράκια του γιου και της κόρης μου που το μυρίζουν πρώτα (ως γνήσιοι γευσιγνώστες) και μετά αρχίζουν να το πλάθουν μετά μανίας. Κόβω λεπτές φετούλες μήλο από πάνω, βάζω μικρά κομματάκια βούτυρο, κανέλλα και περίπου 100gr άχνη ζάχαρη.
Προαιρετικά μπορώ σε μία κουταλιά νερό πάνω σε φωτιά να λιώσω 100 gr άχνη και να το περιχύσω και αυτό. Την βάζω στο φούρνο στους 180 για 40 λεπτά. Το αποτέλεσμα θα σας ανταμείψει